การบริหารต้องไม่กลัวพนักงานลาออก
*การบริหารต้องไม่กลัวพนักงานลาออก พนักงานที่มีลักษณะแง่ลบ (Negative) หากไม่เปลี่ยนออกไป จะมีแต่เสียมากกว่าได้ พนักงานที่มีลักษณะไม่ดีหากไม่ออกไป พนักงานที่มีลักษณะดีก็จะไม่มีที่ว่างเข้ามาแทน ยิ่งเปลี่ยนยิ่งได้พนักงานที่ยอดเยี่ยม
การที่พนักงานคนหนึ่งลาออกจากทีมอย่างง่ายดาย เป็นการแสดงถึงการไม่มีความรับผิดชอบ ไม่ว่าทีมไหนก็ต้องมีปัญหา ไม่ว่าทีมไหนก็ต้องมีจุดเด่น หากมีข้อขัดข้องเพียงเล็กน้อยหรือมีข้อสงสัย ก็อ่อนไหวได้ง่าย ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม คนประเภทนี้ไม่สามารถรับผิดชอบงานใหญ่ได้
การบ่นหรือโทษทีมงานเป็นการตบหน้าตนเอง ว่าตนเองไม่มีความสามารถ และยังเป็นการละทิ้งโอกาสอีกด้วย
พนักงานที่รื้อสะพานหลังข้ามแม่น้ำ (ไม่สำนึกบุญคุณ) ย่อมไม่มีใจที่รู้จักคำว่าบุญคุณ ไม่ต้องเอาไว้ การสร้างผลประโยชน์ถือเป็นมูลค่าแกนกลางที่ทำให้คุณดำรงอยู่ การสร้างธุรกิจมิใช่งานทำบุญสุนทาน
เมื่อมีความกดดันจากภายนอกก็คิดหลบหนี พนักงานแบบนี้ถ้าเอาไว้จะมีความเสี่ยง หากพบปัญหา กรุณาไคร่ครวญก่อน แค่การสะท้อนปัญหาเป็นถือว่าทักษะทั่วไป แต่การไคร่ครวญและแก้ไขปัญหาถึงจะเป็นทักษะขั้นสูง
ต้องทำงานกับคนแบบนี้:
1.คนที่สามารถเติบโตไปพร้อมกับทีมงานตลอดตั้งแต่เริ่มต้น
2.คนที่มีทัศนะคติที่ดีต่ออนาคตของทีมงานตลอดตั้งแต่เริ่มต้น
3.คนที่สามารถแสวงหาจุดยืนของตนเองจากการสำรวจในทีมงานอย่างต่อเนื่อง
4.คนที่เรียนรู้สิ่งใหม่อย่างต่อเนื่องเพื่อเป้าหมายใหม่ของทีมงาน
5.คนที่มีความสามารถในการรับความกดดันและมีความอดทน
6.คนที่มีคุณธรรมเหมือนทีมงาน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน มีสุขทุกข์ร่วมกัน ไม่คิดเล็กคิดน้อยกับประโยชน์ส่วนตัว คำนึงถึงคนส่วนใหญ่
ในทีมงานหนึ่งๆ แบ่งคนออกได้เป็น 5 ประเภท: เศษคน พนักงาน คนที่เป็นกำลัง บุคคลกร ทรัพยากรบุคคล
1. [เศษคน] หมายถึง คนที่โวยวาย หยุมหยิม หาเรื่องโดยไร้สาระ แบ่งพรรคแบ่งพวก ยุแหย่ กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา
2. [พนักงาน] หมายถึง คนที่รับเงินเดือนแต่ไม่อยากทำงาน หางานที่ไม่เกี่ยวข้องกับตนเอง ไม่ยอมทำงาน เป็นคนประเภทพื้นๆ สามัญ
3. [คนหัวแรง] หมายถึง คนที่ทำงานตามที่สั่ง งานที่ไม่ได้สั่งไม่ทำเด็ดขาด รอแต่คำสั่ง
4. [บุคคลกร] หมายถึง คนที่ทำงานจากใจทุกวัน ทำงานด้วยความรับผิดชอบ มีแนวคิด มีวินัย รู้ว่าเมื่อทำงานบริษัทให้ดีแล้ว ผู้ที่ได้รับผลประโยชน์คือตนเองและเป็นคนที่คิดถึงบริษัทอย่างจริงใจ
5. [ทรัพยากรบุคคล] หมายถึง คนที่ทุ่มเทในการทำงานอย่างจริงใจ ใช้จิตวิญญาณในการไคร่ครวญและปฏิบัติงาน ตัดสินใจที่จะร่วมหัวจมท้ายกับธุรกิจ
พนักงานมักจะหยุมหยิม คนหัวแรงมักต้องได้รับคำแนะนำ
บุคคลกรใส่ใจเรื่องเฉพาะหน้า ทรัพยากรบุคคลทอดสายตาไปยังอนาคต
การพัฒนาต้องอาศัยบุคคลกร ทำฝานใหญ่ต้องอาศัยทรัพยากรบุคคล
ทีมงานแบบนี้ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้
หนึ่งอักษร: ทำ (干)
สองอักษร: เชิงรุก (主动)
สามอักษร: ฉันทำเอง (让我来)
สี่อักษร: ทุ่มเท ไคร่ครวญ (积极思考)
ห้าอักษร: ความรับผิดชอบเป็นของฉัน (责任是我的)
หกอักษร: มีใครจะให้ช่วยไหม (有谁需要帮助)
เจ็ดอักษร: เป้าหมายต้องสำเร็จแน่นอน (目标一定会实现)
แปดอักษร: งานที่ทำทุกอย่างก็เพราะรัก (一切的工作为了爱)
เก้าอักษร: ฉันจ้ะป็นคนที่ให้มากยิ่งกว่า (我要成为多给予的人)
สิบอักษร: มีเพียงผลงานที่เป็นประจักษ์พยานของความสามารถ (只有结果才能证明实力)
1.อะไรที่เรียกว่าความฝัน？
คิดเช้าคิดเย็น แม้แต่ฝันก็ยังคิด คิดตลอดเวลา อีกทั้งเมื่อคิดแล้ว เลือดมันก็เดือดพล่านในกาย นี่แหละเรียกว่าความฝัน！
2.อะไรที่เรียกว่าศรัทธา？
การผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านคนดูแคลน หกล้มครั้งแล้วครั้งเล่าเกือบจะหมดหวัง แต่ก็ยังคงกัดฟันเดินหน้าต่อไป นี่แหละเรียกว่าศรัทธา！
3.อะไรที่เรียกว่ายืนหยัด？
การผ่านการร้องให้ด้วยความเจ็บปวดค่อนคืน การผ่านความว้าเหว่และเย็นยะเยือกในหัวใจ แต่ก็ยังคงยึดมั่นดังเช่นเริ่มแรก นี่แหละเรียกว่ายืนหยัด！
4.อะไรที่เรียกว่าสงบ？
เมื่อมีสิ่งยั่วยวนใจต่อหน้าแล้วไม่ไหวหวั่นแม้เล็กน้อย เมื่อโดนลบหลู่ก็ไม่เคยหน้าถอดสี แม้จะมีอุปสรรคที่หนักหนา แต่ก็ยังคงเดินหน้าด้วยรอยยิ้ม นี่แหละเรียกว่าสงบ！
5.อะไรที่เรียกว่าทีมงาน？
การผ่านอุปสรรคขวากหนาม การล้มลุกคลุกคลาน การต่อสู้แบบอาบเลือด ร่วมรับเกีรติยศและการหยามหมิ่น แม้จะพบพานอุปสรรคก็ยังคงก้าวไปข้างหน้า สร้างสิ่งมหัศจรรย์ นี่แหละเรียกว่าทีมงาน！
